Αχτιδική Επιτροπή Εορδαίας του ΚΚΕ

ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΜΕΤΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΙΣΜΩΝ ΜΑΥΡΟΠΗΓΗΣ ΚΑΙ ΠΟΝΤΟΚΩΜΗΣ ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥΣ.

 

Η μετεγκατάσταση των οικισμών Μαυροπηγής και  Ποντοκώμης με όποιους όρους και να γίνει, στα πλαίσια του σχεδιασμού των κυβερνήσεων και της ΔΕΗ Α.Ε, θα είναι επώδυνη και με μεγάλο κόστος για τους κατοίκους, αφού αντιμετωπίζονται ως παράπλευρες απώλειες στο βωμό της ανταγωνιστικότητας και της αύξησης των κερδών της ΔΕΗ Α.Ε και του κεφαλαίου.

 

Οι κάτοικοι της Ποντοκώμης και Μαυροπηγής με απαλλοτριωμένο το μεγαλύτερο μέρος των περιουσιών τους, με κατεστραμμένο το ευρύτερο φυσικό περιβάλλον στο ζωτικό τους χώρο και πεταγμένοι κυριολεκτικά στην ανεργία, εξαναγκάζονται σε βίαιες ουσιαστικά μετεγκαταστάσεις. Αποκλειστικοί υπεύθυνοι της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί σε αυτά τα χωριά είναι το κράτος και η ΔΕΗ-Α.Ε. Έχουν απόλυτη ευθύνη για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων. 

ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ: 

 

Βασικές προϋποθέσεις για να περιοριστούν οι οδυνηρές συνέπειες της μετεγκατάστασης και να μην διαλυθούν οι οργανωμένες κοινωνίες των χωριών είναι:

 

• Συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα μετεγκατάστασης των οικισμών χωρίς καμία καθυστέρηση, για να γίνουν οργανωμένα και αποτελεσματικά πριν διαλυθεί ο κοινωνικός ιστός. Ήδη ο πληθυσμός της Μαυροπηγής από 850 περίπου κατοίκους αρχίζει να φθίνει στη δεκαετία του 1990 για να φτάσει τους 650 στην απογραφή του 2001.
• Να υπάρξει συγκεκριμένο σχέδιο προσλήψεων στη ΔΕΗ για τα επόμενα χρόνια και ιδιαίτερα μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας και επιδότησης των ανέργων.
• Να υπάρξει οργανωμένο σχέδιο αγροτικής ανάπτυξης, προστασίας του περιβάλλοντος, αποκατάστασης των εδαφών, με συγκεκριμένο προγραμματισμό και χρήσεις γης.
• Επιβάλλεται οι νέοι οικισμοί να διαθέτουν αναβαθμισμένες υποδομές που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες για παιδεία, υγεία, πρόνοια, πολιτισμό, αθλητισμό, χώρους αναψυχής, ποιότητα ζωής.

Το ψευτοδίλημμα σε ποιόν χώρο θα εγκατασταθούν οι νέοι οικισμοί είναι προσχηματικό και αποπροσανατολιστικό. Όσοι το επικαλούνται έχουν στόχο να το κάνουν κυρίαρχο απέναντι στα ουσιαστικά προβλήματα. Να μεταφέρουν τις ευθύνες στους κατοίκους για τις αντιλαϊκές πολιτικές του κράτους και των κυβερνήσεων. Οι χώροι μετεγκατάστασης θα πρέπει να διερευνηθούν από την πολιτεία με επιστημονικά κριτήρια που θα εκπληρώνουν τις παραπάνω προϋποθέσεις. Οι εναλλακτικές λύσεις που θα προκριθούν, να τεθούν στους κατοίκους που θα αποφασίσουν τελικά. 

 

Η θέση του ΚΚΕ είναι αυτά τα προβλήματα του σεβασμού στην ποιότητα ζωής των κατοίκων, μπορούν να αντιμετωπιστούν ριζικά μόνο στα πλαίσια της λαϊκής εξουσίας με λαϊκή οικονομία και ΔΕΗ ενταγμένη σε ενιαίο φορέα ενέργειας.

 

Η αποφασιστική διεκδίκηση των αιτημάτων, ο ανυποχώρητος αγώνας των κατοίκων, του λαϊκού κινήματος είναι η μόνη εγγύηση για λύσεις που θα περιορίσουν τις ζημίες και θα ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες της λαϊκής οικογένειας.     

Κοζάνη, Δεκέμβρης 2007

Νομαρχιακή Επιτροπή Κοζάνης του ΚΚΕ

Κατηγορία: Ανακοινώσεις

 

Aπάντηση στα τεράστια πολλαπλά προβλήματα που προκαλεί η ΔΕΗ ΑΕ στο λαό της Κοζάνης

Στη δεκαετία του ‘90 οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ανοίγουν το δρόμο για την είσοδο του ιδιωτικού κεφαλαίου στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας. Ψηφίζεται το νομοθετικό πλαίσιο (Ν. 2244/94, Ν. 2773/99, ΠΔ 333/00) και προωθείται η μετατροπή της ΔΕΗ από κρατική σε ιδιωτική επιχείρηση μέσα από τη μετοχοποίησή της.

Η ιδιωτικοποίηση του τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας και η απελευθέρωση της αγοράς της αποτελούν συστατικό μέρος της στρατηγικής του κεφαλαίου, γνωστής και ως «στρατηγικής των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων», και εκφράζουν την ανάγκη του κεφαλαίου για αύξηση των κερδών του μέσω πλέον της άμεσης υπαγωγής και εκμετάλλευσης της παραγωγής ενέργειας και μείωσης του εργατικού κόστους. Οι συνέπειες αυτής της διαδικασίας στον κοινωνικό περίγυρο της ΔΕΗ ΑΕ οξύνονται στο έπακρο – ρύπανση του περιβάλλοντος, καταστροφή οικισμών και εδαφών, αύξηση της ανεργίας, κλπ.

Η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ γίνεται λοιπόν στο πλαίσιο των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. Είναι υποταγμένη στην επιβολή των τεσσάρων ελευθεριών του μεγάλου κεφαλαίου, της ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίων, ανθρώπων, εμπορευμάτων και υπηρεσιών, της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Εξυπηρετεί τους στόχους της Συνθήκης της Λισαβόνας, η οποία στοχεύει στην επιτάχυνση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου και στην αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, κι όλα αυτά στο όνομα της ανταγωνιστικότητας.

Το 2005 η κυβέρνηση της ΝΔ με την ψήφιση του νόμου 3426/2005 προχωρά στο πλήρες άνοιγμα της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας για όλους τους φιλόδοξους επενδυτές που θέλουν να διεκδικήσουν ένα κομμάτι της ενεργειακής πίτας.

Να πούμε επίσης ότι όλοι αυτοί οι νόμοι ψηφίζονταν και από τα δυο κόμματα, ανεξάρτητα ποιο ήταν στην κυβέρνηση.

Οι θέσεις του ΣΥΝ δε διαφέρουν από των άλλων κομμάτων. Σε πρόσφατη ανακοίνωση της ΝΕ Κοζάνης του ΣΥΝ τονίζεται: «…θέλουμε μια ΔΕΗ δημόσια, υγιή και ανταγωνιστική στο νέο περιβάλλον της απελευθερωμένης ηλεκτρικής ενέργειας».

Τα τελευταία χρόνια οξύνονται τα προβλήματα των εργαζομένων στην επιχείρηση – εντατικοποίηση στο μόνιμο προσωπικό, έλλειψη προσωπικού, ομαδοποίηση ειδικοτήτων, αύξηση των «εργολαβικών» εργατών και των συμβασιούχων, έλλειψη μέτρων υγιεινής και ασφάλειας – με αποτέλεσμα την αύξηση των ατυχημάτων και ιδιαίτερα των θανατηφόρων. Ο βαθμός εκμετάλλευσης των εργαζομένων αυξήθηκε και ιδιαίτερα όσων δουλεύουν στους εργολάβους και των συμβασιούχων. Ενώ υπάρχει ανάγκη προσλήψεων σε μόνιμο προσωπικό, δε γίνονται.

Οι αρνητικές επιπτώσεις σήμερα στο λαό και στην περιοχή γενικότερα είναι πιο ορατές και πιο έντονες. Το μολυσμένο περιβάλλον προκαλεί ως και θανατηφόρες συνέπειες για την υγεία των ανθρώπων. Οικισμοί των οποίων επιβάλλεται η μετεγκατάστασή τους και δε γίνεται, είτε απειλούνται με διάλυση, είτε ουσιαστικά έχουν διαλυθεί, π.χ., Κόμανος. Επεκτείνεται η έρημος των εξορυγμένων εκτάσεων με πάνω από 120.000 στρέμματα. Ο υδροφόρος ορίζοντας έχει υποχωρήσει σε βάθος και στην ουσία καταστράφηκε.

Η αιτία της όξυνσης της ρύπανσης του περιβάλλοντος είναι η επιδίωξη της αύξησης της κερδοφορίας, της ιδιωτικοποιημένης ΔΕΗ ΑΕ και των άλλων μεγαλοεπιχειρηματιών της ενέργειας.

Πλαίσιο πάλης σε όφελος του λαού

Το ΚΚΕ παίρνει πρωτοβουλίες και αναπτύσσει τη δράση του συγκεντρώνοντας την προσοχή του στο έδαφος της πάλης για τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα, προωθεί τη στρατηγική του, που είναι η συγκέντρωση δυνάμεων για την άνοδο της ταξικής πάλης, για τη συγκρότηση του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Λαϊκού Μετώπου, προβάλλει πλατιά την ανάγκη της πάλης για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία.

Στο πλαίσιο αυτό αναπτύσσει τη δράση της η ΚΟ Δυτικής Μακεδονίας με προτεραιότητα στο χώρο της ΔΕΗ ΑΕ. Στο κέντρο της προσοχής της βρίσκεται η «καρδιά» του προβλήματος που είναι η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και τα ζητήματα που ανακύπτουν απ’ αυτό. Είναι η θέση μας για Ενιαίο Κρατικό Φορέα Ενέργειας στην υπηρεσία του λαού.

Οι άξονες πάνω στους οποίους δρούμε είναι:

– Η αυτοτελής πολιτική παρέμβαση του Κόμματος

– Η ανάπτυξη του ταξικού κινήματος στο χώρο της ΔΕΗ ΑΕ

– Η προώθηση πλατιάς συσπείρωσης με βάση τα προβλήματα που προκαλεί η ΔΕΗ ΑΕ. Σ’ αυτή τη γραμμή υπάρχει δυνατότητα να αποκτήσει το εργατικό και γενικά το λαϊκό κίνημα αποτελεσματικότητα σήμερα, να αποσπά ορισμένες παραχωρήσεις, να ανακόψει τα χειρότερα που έρχονται. Τα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν το λαό της περιοχής δεν μπορεί να αντιμετωπιστούν με ημίμετρα, απαιτούν ριζικές λύσεις.

Ολο το προηγούμενο διάστημα προβάλλουμε και προωθούμε το πλαίσιό μας, που στηρίζεται στην πάλη για τα λαϊκά προβλήματα, συνδυασμένη με την πρότασή μας για Ενιαίο Κρατικό Φορέα Ενέργειας στην υπηρεσία του λαού, στο πλαίσιο μιας λαϊκής εξουσίας και οικονομίας.

Επιμένουμε στην αποκάλυψη των αιτιών, του ρόλου των άλλων κομμάτων και της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος, η οποία αποδέχεται στην ουσία την πολιτική ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ και την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας.

Διαπιστώνουμε ότι η μόνιμη παρέμβαση της ΚΟ προκαλεί αντιδράσεις στους αντιπάλους, σε όλους εκείνους οι οποίοι είναι υπέρ της πολιτικής της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ και της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας, π.χ., δεχόμαστε επίθεση από την ηγεσία του Σωματείου «Σπάρτακος» με αφορμή και τη διήμερη περιοδεία της σ. Αλέκας Παπαρήγα. Το επιχείρημα είναι ότι, από τη μια, το ΚΚΕ αναμφισβήτητα συμβάλλει στη δημιουργία αντιστάσεων, αναδεικνύει τα προβλήματα, αλλά, από την άλλη, οι θέσεις του είναι ανεφάρμοστες γιατί δεν παίρνει υπόψη του τις νέες συνθήκες και ιδιαίτερα την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στο πλαίσιο της ΕΕ. Αυτό το επιχείρημα προκαλεί σύγχυση και αποπροσανατολισμό σε μεγάλο μέρος των εργαζομένων, και τίθεται με τη μορφή ερώτησης, που εκφράζει και άποψη, δηλαδή, «αυτά που λέτε είναι σωστά, πώς όμως μπορούν να γίνουν;».

Τα αστικά κόμματα

Η Αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή και Τοπική, διαχρονικά συγκαλύπτει αλλά και με τη στάση της αποπροσανατολίζει το λαό από τα μεγάλα προβλήματα που προκαλεί η ΔΕΗ. Σήμερα η ΝΑ Κοζάνης κάνει λόγο και πράξη το λεγόμενο σύμφωνο «συνεργασίας – συνύπαρξης» της ΔΕΗ ΑΕ με την τοπική κοινωνία, το οποίο ψήφισαν οι παρατάξεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ, καλλιεργώντας προσδοκίες, αναμονή, αναβολή κινητοποιήσεων, π.χ., 6μηνη παράταση του Στρατηγικού Σχεδιασμού. Μέσω του συμφώνου στην ουσία επιχειρείται να συναινέσουν συνολικά η τοπική κοινωνία και οι φορείς της στην αντιλαϊκή πολιτική και μάλιστα να την αποδεχτούν, συνυπογράφοντας αδιαμαρτύρητα, προσδοκώντας το έλεος της ΔΕΗ.

Να τονίσουμε επίσης ότι η οπτική που ακόμα κυριαρχεί στο λαό είναι τα επιμέρους προβλήματα που τον απασχολούν: Κύρια το θέμα της ανεργίας, της μετεγκατάστασης των οικισμών που πλήττονται, η προστασία του περιβάλλοντος και η αποκατάσταση και αξιοποίηση των εκτάσεων όπου έγινε η εξόρυξη του λιγνίτη.

Είναι η προσκόλληση στις υποσχέσεις των κυβερνητικών κομμάτων που κυριαρχούν πολιτικά και ιδεολογικά. Τα κυβερνητικά κόμματα, ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, χρησιμοποιούν τη ΔΕΗ για να διατηρούν τις δυνάμεις τους, αξιοποιούν το φόβο της ανεργίας και έτσι κρατούν σε πολιτική ομηρία τους νεοπροσλαμβανόμενους και μη. Τα δύο κόμματα κινούνται στο πλαίσιο αυτό, ανεξάρτητα από το ποιος είναι στην κυβέρνηση και ποιος στην αντιπολίτευση. Στηρίζουν και ενισχύουν την κερδοφορία της ΔΕΗ ΑΕ, με ό,τι αρνητικό συνεπάγεται για τους εργαζόμενους και την περιοχή. Χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι οι βουλευτές των δυο κομμάτων παρεμβαίνουν για τις προσλήψεις στην επιχείρηση εργολαβικών εργατών και συμβασιούχων. Μέσα από τη στάση τους, στην ουσία επιδιώκουν και να μπλοκάρουν τις όποιες κινητοποιήσεις, π.χ., σε τοπικό επίπεδο δεν έχουν πρόβλημα να στηρίζουν υποτίθεται τα αιτήματα των εργαζομένων, παίρνουν δήθεν πρωτοβουλίες κτλ., γεγονός που καλλιεργεί στον κόσμο μια στάση αναμονής.

Ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ, αλλά και οι συνδικαλιστικές τους παρατάξεις, προβάλλουν τη θέση για δημόσια ΔΕΗ. Στην ουσία επιδιώκουν να συγκαλύψουν τις ευθύνες τους, αλλά και να αποπροσανατολίσουν τους εργαζόμενους και το λαό. Αυτή η θέση δεν έχει καμία αξία από τη στιγμή που είναι σε ισχύ το πλαίσιο της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας, αφού οι ιδιώτες σύντομα θα κατέχουν ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής ενέργειας. Ενδεικτικά να αναφέρουμε το στόχο έως το 2010 οι ιδιώτες να παράγουν το 30% της ενέργειας.

Δυσκολίες και δυνατότητες

Ολα τα παραπάνω δημιουργούν πρόσθετες δυσκολίες αλλά και δυνατότητες. Η μαζικότητα των συγκεντρώσεων του Κόμματος στο χώρο της ΔΕΗ ΑΕ, αλλά και στα χωριά, καθώς και το ενδιαφέρον που έδειχναν για τις θέσεις του Κόμματος είναι θετικές ενδείξεις.

Το γεγονός ότι ήμασταν σταθερά δίπλα στους εργαζόμενους και στους κατοίκους της περιοχής, προβάλλαμε με κάθε τρόπο τα προβλήματά τους, στο «Ριζοσπάστη», στη Βουλή, με μόνιμη παρουσία των τοπικών και κεντρικών στελεχών, συνέβαλε ώστε οι εργαζόμενοι να βγάλουν συμπεράσματα, να αρχίσουν να κατανοούν την ουσία του προβλήματος, να κατανοούν ότι οι ευθύνες είναι πολιτικές.

Η επιρροή και το κύρος του Κόμματος στην περιοχή μεγαλώνουν. Ολο και περισσότεροι κατανοούν την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ ως τη μοναδική διέξοδο από τη δύσκολη κατάσταση που βρίσκονται εξαιτίας της αντιλαϊκής πολιτικής των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ.

Αρκετοί, ιδιαίτερα νέοι εργαζόμενοι, άνεργοι, γυναίκες, ξεκληρισμένοι αγρότες, αγωνιούν και προβληματίζονται και είναι έτοιμοι να προσχωρήσουν στο μέτωπο της αντίστασης και στις γραμμές του ταξικού κινήματος.

Οι παραπάνω διαπιστώσεις επιβεβαιώνουν την εκτίμηση της ΚΕ, που στην ανακοίνωση για τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών του Σεπτέμβρη σημειώνει μεταξύ άλλων: «Η αύξηση της εκλογικής δύναμης του ΚΚΕ περιέχει σημαντική δυναμική. Πρόκειται για αύξηση που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια, σε σημαντικό βαθμό, κάτω από την ιδεολογική, πολιτική του παρέμβαση και τη δράση του στο εργατικό και γενικότερα στο λαϊκό κίνημα, στους αγώνες της νεολαίας. Εχει επομένως ένα ορισμένο υπόβαθρο, δεν είναι αποτέλεσμα εντυπώσεων, που διαμορφώθηκαν κυρίως στην προεκλογική περίοδο».

Στο επίπεδο μαζικού κινήματος συμβάλαμε στη δημιουργία σωματείου ενέργειας και στη συγκρότηση επιτροπής αγώνα, στην οποία συσπειρώνονται οι σύλλογοι ανέργων, οι σύλλογοι των πληττόμενων και περιβαλλοντικοί σύλλογοι. Ολα αυτά δείχνουν ότι έχει δημιουργηθεί βάση για να αναπτυχθεί ένα πλατύ κίνημα με χαρακτηριστικά αντίστασης και εναντίωσης στην πολιτική που ακολουθείται.

Παρά τη βελτίωση της πολιτικής παρέμβασης του Κόμματος στο χώρο και στην κοινωνία, απέχουμε από το να δημιουργήσουμε εκείνα τα ρήγματα που θα οδηγήσουν στον μαζικό απεγκλωβισμό δυνάμεων από την επιρροή του δικομματισμού.

Η πλειοψηφία του συνδικαλιστικού κινήματος, στο χώρο της ΔΕΗ, αλλά και γενικότερα, συντάχθηκε και στην ουσία στήριξε όλες τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις στη ΔΕΗ. Το πιο χαρακτηριστικό είναι ότι παρότρυναν τους εργαζόμενους ν’ αγοράσουν μετοχές της ΔΕΗ. Η στάση τους στην ουσία αποσκοπεί στον εκφυλισμό του κινήματος, π.χ., δεν υπάρχει απόφαση για απεργία που στην πράξη να μην την έχουν υποσκάψει.

Σοβαρό ζήτημα είναι επίσης οι αντιθέσεις που υπάρχουν μεταξύ κατηγοριών εργαζομένων της ΔΕΗ ΑΕ, αλλά και με τους εργαζόμενους στους εργολάβους, με συνέπεια το ζήτημα της πάλης για το χαρακτήρα της ΔΕΗ να μη γίνεται κατανοητό ότι αποτελεί υπόθεση για όλους τους εργαζόμενους και το λαό.

Αφ’ ετέρου και στη δική μας παρέμβαση κυριαρχούσαν τα επιμέρους ζητήματα, δεν αποκαλύπταμε την ουσία του προβλήματος, το ρόλο των αστικών κομμάτων, δε δίνονταν ολοκληρωμένα οι θέσεις μας.

Ταξικό κίνημα – πλατιά συσπείρωση

Για να αναπτυχθεί το ταξικό κίνημα και να προωθηθεί πλατιά συσπείρωση, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να έχουμε ξεκάθαρο πού θα επικεντρωθεί η ιδεολογική – πολιτική παρέμβαση της ΚΟ, με δεδομένο ότι:

1) Η εργοδοσία κατηγοριοποιεί τους εργαζόμενους σε μόνιμους, συμβασιούχους και «εργολαβικούς». Ετσι, εκτός του ότι εξασφαλίζει αύξηση των κερδών, καλλιεργεί και οξύνει τις αντιθέσεις μεταξύ τους, τους διασπά. Στην ουσία, στην ίδια ρότα κινείται και η πλειοψηφία της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος, που ανήκει στην ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ αφού δε δέχεται την ένταξη των «εργολαβικών» στα υπάρχοντα σωματεία, π.χ., «Σπάρτακος».

Με βάση αυτά εμείς χρειάζεται να διασαφηνίζουμε και να προβάλλουμε την κοινή βάση των προβλημάτων όλων των εργαζομένων, δηλαδή να κάνουμε ακόμη πιο καθαρό ότι η ουσία του προβλήματος βρίσκεται στο ποιος έχει στα χέρια του τα μέσα παραγωγής. Επίσης, να επισημάνουμε ότι και λόγω της άρσης της μονιμότητας στις πρώην ΔΕΚΟ, στην κυριολεξία όλες οι κατηγορίες των εργαζομένων θα είναι στην ίδια μοίρα. Παράλληλα, τα μεγάλα λαϊκά προβλήματα, όπως της Υγείας – Πρόνοιας, της Παιδείας, της ανεργίας των παιδιών τους, το πρόβλημα της ρύπανσης του περιβάλλοντος, θίγουν στον ίδιο βαθμό όλους τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους.

2) Ο καπιταλισμός, ως σύστημα, αφ’ ενός καλλιεργεί κι οξύνει τις αντιθέσεις μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών της εργατικής τάξης, αλλά και με τα άλλα στρώματα, όπως, π.χ., αυτοαπασχολούμενοι της πόλης, μικροί αγρότες, κτλ., αφ’ ετέρου συγκαλύπτει την αιτία των αντιθέσεων. Συγκαλύπτει το γεγονός ότι τα κοινά συμφέροντα είναι πολύ περισσότερα. Οι όποιες επιμέρους αντιθέσεις δε βοηθούν ώστε να αντιληφθούν ότι η πηγή των προβλημάτων τους είναι η συγκέντρωση της παραγωγής και του πλούτου σε λίγα χέρια και η επιδίωξη μεγάλης κερδοφορίας, η οποία βάζει φρένο στην εξέλιξη, γεννάει σε πιο μαζική κλίμακα την ανεργία. Αρα η προώθηση πλατιάς συσπείρωσης, και η διαμόρφωση πλαισίου δράσης, με κοινά αιτήματα απέναντι στη ΔΕΗ ΑΕ και στην κυβέρνηση, μπορεί να συμβάλει στην άμβλυνση των αντιθέσεων, στη δημιουργία των προϋποθέσεων για την ανάπτυξη μαζικού κινήματος, π.χ., το αίτημα των προσλήψεων στη ΔΕΗ με βάση τις πραγματικές ανάγκες και την κάλυψη των κενών θέσεων εξυπηρετεί και τους μόνιμους εργαζόμενους, ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της εντατικοποίησης της εργασίας, τους εργολαβικούς και συμβασιούχους, οι οποίοι μπορούν να προσληφθούν ως μόνιμοι αφού καλύπτουν πάγιες ανάγκες, αλλά και τους άνεργους της περιοχής.

Ψεύτικα και πραγματικά διλήμματα

Τίθεται το ερώτημα, ποια προβλήματα θα πρέπει να προτάξουν οι κομμουνιστές στην πάλη τους; Αυτό το ερώτημα έρχεται στην ημερήσια διάταξη με το γνωστό ψευτοδίλημμα τα μικρά ή μεγάλα προβλήματα, ή και με τη γνωστή επίθεση που δέχεται το ΚΚΕ, ότι δήθεν μεταθέτει τα καθημερινά προβλήματα, της εργατικής τάξης και του λαού, στο μέλλον και ασχολείται με την επανάσταση. Πρόκειται φυσικά για συνειδητή διαστρέβλωση της πολιτικής και των θέσεων του ΚΚΕ, το οποίο από την ίδρυσή του μέχρι και σήμερα βρίσκεται πάντα στο πλευρό της εργατικής τάξης. Στο κέντρο της προσοχής του έχει όλα τα προβλήματα των εργαζομένων, καθημερινά αγωνίζεται γι’ αυτά, αξιοποιεί όλες τις μορφές πάλης, παράλληλα όμως αποκαλύπτει τις αιτίες, το ρόλο των άλλων πολιτικών δυνάμεων και προβάλλει τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο, για την οριστική λύση των λαϊκών προβλημάτων, π.χ., μπαίνει το θέμα της επαναπόδοσης για χρήση των εξορυγμένων εκτάσεων απ’ τη ΔΕΗ στους φτωχούς αγρότες και στους νέους ακτήμονες. Εμείς ως ΚΚΕ υιοθετούμε αυτό το αίτημα, μπορεί να συμβάλει ως ένα βαθμό στην αντιμετώπιση της ανεργίας καθώς και στην αντιμετώπιση του διατροφικού προβλήματος της χώρας, με ποιοτικά αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα. Ταυτόχρονα, όμως, ενημερώνουμε το λαό ότι η ΚΑΠ βάζει εμπόδια στην ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής στην Ελλάδα, προωθεί τη συγκέντρωση της αγροτικής παραγωγής και της γης σε λίγους μεγαλοαγρότες, δεν αφήνει περιθώρια στους μικρούς αγρότες και κτηνοτρόφους να ασχοληθούν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, και τελικά οδηγούνται στο ξεκλήρισμα και πετιούνται έξω απ’ την παραγωγή. Ενώ ωφελούνται οι μεγαλοαγρότες, μεγαλοεισαγωγείς, κλπ.

Στην προπαγάνδα μας το κύριο σήμερα είναι να πείσουμε τον εργάτη της ΔΕΗ, τους άνεργους, τους πληττόμενους, συνολικά το λαό, ότι το σύστημα της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, άρα η ΔΕΗ ΑΕ, και οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου είναι που προκαλούν με την πολιτική τους τα προβλήματα και βάζουν εμπόδια στην επίλυση των οξυμένων λαϊκών κοινωνικών προβλημάτων. Αν συνειδητοποιήσουν αυτό το ζήτημα οι εργαζόμενοι και ο λαός, θα αρχίσουν να απεγκλωβίζονται από την αστική και οπορτουνιστική επιρροή, θα συσπειρώνονται γύρω από το πλαίσιο πάλης, θα παίρνουν μέρος πιο ενεργά και πιο μαζικά στον αγώνα.

Για να μπει όμως σε μια τέτοια διαδικασία η εργατική τάξη δεν αρκεί στην προπαγάνδα μας να αναφέρουμε απλά τη θέση για Ενιαίο Κρατικό Φορέα Ενέργειας στο πλαίσιο της λαϊκής οικονομίας και εξουσίας. Το ζήτημα είναι η πάλη για τα λαϊκά προβλήματα να συνδυάζεται με την πρότασή μας. Για να γίνουμε πειστικοί, πρέπει να εξηγούμε την πρότασή μας, μέσα από τα προβλήματά τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η πάλη για τα προβλήματα των εργαζομένων στη ΔΕΗ, των πληττομένων και γενικότερα του λαού, να συνδυάζεται με τη θέση μας για Ενιαίο Κρατικό Φορέα Ενέργειας, να προβάλλεται πιο ολοκληρωμένα ότι ένας τέτοιος φορέας μπορεί να μπει στην υπηρεσία του λαού μόνο στο πλαίσιο της λαϊκής οικονομίας. Μόνο έτσι μπορεί να λειτουργήσει φιλολαϊκά, να έχει στο κέντρο της προσοχής τον άνθρωπο, τις ανάγκες του, τη βελτίωση των όρων ζωής των εργαζομένων, τη συνολική ανάπτυξη. Ετσι, θα παρθούν μέτρα για τις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας, θα αντιμετωπιστεί η εντατικοποίηση, το πρόβλημα της ανεργίας, θα παρέχεται φτηνό ρεύμα στο λαό, θα παίρνονται μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος. Αντίθετα, όταν είναι ιδιωτική επιχείρηση, ή κρατικός φορέας στο πλαίσιο του σημερινού συστήματος, έχει ως κύριο στόχο την κερδοφορία, εφαρμόζονται όλα αυτά τα μέτρα που βιώνουν σήμερα οι εργαζόμενοι και ο λαός.

Μόνο όταν είναι κρατικός Ενιαίος Φορέας Ενέργειας, στο πλαίσιο της λαϊκής εξουσίας, μπορεί να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της ενέργειας, χωρίς εξαρτήσεις από τις πολυεθνικές και τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Στηριγμένος στις εγχώριες πηγές ενέργειας, κύρια στο λιγνίτη, στο νερό κτλ. Με γνώμονα να παρέχει φτηνό ρεύμα στο λαό ως κοινωνικό αγαθό για τα φτωχά λαϊκά στρώματα, αλλά και ως βασικό μοχλό για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Μόνο όταν είναι κρατικός φορέας ενέργειας μπορεί να προστατευτεί το περιβάλλον, να αξιοποιηθούν οι εκτάσεις που έχουν εξορυχτεί.

Τέλος, για να είναι ολοκληρωμένη η παρέμβασή μας, θα πρέπει παράλληλα να αναδείξουμε την αναγκαιότητα της σχεδιασμένης ανάπτυξης της οικονομίας, γιατί μόνο έτσι μπορούν να αντιμετωπιστούν συνολικά τα προβλήματα που προκαλεί η ΔΕΗ στους εργαζόμενους, πληττόμενους κτλ., με χαρακτηριστικό το παράδειγμα της μετεγκατάστασης των οικισμών, όπου εμείς το αίτημα μετεγκατάστασης δεν το αντιμετωπίζουμε απλά σαν μια μεταφορά και εγκατάσταση σε κάποια σπίτια, αλλά το συνδυάζουμε με την παρέμβαση ενός κρατικού φορέα του οικισμού, με την αποκατάσταση-αξιοποίηση εδαφών για γεωργική χρήση, για να αντιμετωπιστεί η ανεργία κτλ., με μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος, με την αναβάθμιση των υπηρεσιών Υγείας, Πρόνοιας, κτλ. Ολο αυτό το πλαίσιο μπορεί να υλοποιηθεί μόνο από μια κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία.

Του Κώστα ΣΤΑΜΠΟΛΙΔΗ 

Mέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέας της ΚΟ Δυτικής Μακεδονίας του Κόμματος

Από το Ριζοσπάστη, 9/12/2007 

Κατηγορία: Δημοσιεύσεις

Κυβέρνηση και κράτος διογκώνουν την ακρίβεια, κάνουν πλάτες στην κερδοσκοπία της πλουτοκρατίας.

Οι αλλεπάλληλες αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ που αποφάσισε το 2007 η κυβέρνηση της ΝΔ, είναι πενταπλάσιες περίπου του πληθωρισμού και της αύξησης των μισθών. Κάνουν τους πλούσιους, πλουσιότερους και τους φτωχούς, φτωχότερους. Υπηρετούν με συνέπεια την αύξηση των κερδών του κεφαλαίου σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.

Είναι η υλοποίηση των πολιτικών ανταγωνιστικότητας της ΕΕ, των συνθηκών του Μάαστριχτ και της Λισσαβόνας. Είναι οι πολιτικές που οδήγησαν στην “απελευθέρωση”, ιδιωτικοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας μας και που από κοινού στηρίζουν οι ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝ.

Η ΔΕΗ με κέρδη 60 εκατομμύρια ευρώ το πρώτο εξάμηνο του 2007, δεν έχει κανένα λόγο να κάνει αυξήσεις. Η αιτία αύξησης των τιμολογίων της ΔΕΗ, ήταν η αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου που έχει ή θέλει να επενδύσει στην ηλεκτρική ενέργεια.

Με τα λεφτά του λαού (αυξήσεις στα τιμολόγια, δωρεάν επιχορηγήσεις) θα γίνουν νέες επενδύσεις στην ενέργεια για να αυξηθούν ακόμη περισσότερο τα μερίσματα, τα κέρδη και η περιουσία των μεγαλομετόχων επενδυτών στην ενέργεια, αντί να γίνουν επενδύσεις για φτηνή ηλεκτρική ενέργεια, για καθαρό και ανθρώπινο περιβάλλον.

Το ΚΚΕ το λέει καθαρά ότι ο στρατηγικός τομέας της ενέργειας και η ΔΕΗ θα λειτουργήσουν προς όφελος των εργαζόμενων μόνο στο πλαίσιο της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας. ΜΕ ΔΕΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΓΩΓΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΕΝΤΑΓΜΕΝΗ ΣΕ ΕΝΙΑΙΟ, ΔΗΜΟΣΙΟ ΦΟΡΕΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ.

Γι’ αυτό απαιτείται: Ενιαίο μέτωπο πάλης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων που θα ακυρώνει τα κυβερνητικά μέτρα, τις επιλογές του κεφαλαίου και της ΕΕ. Θα ανοίγει δρόμους, θα ανατρέπει συσχετισμούς, θα επιβάλλει μια φιλολαϊκή πολιτική για φθηνή ηλεκτρική ενέργεια υποταγμένη στην ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του λαού και της χώρας.

Κατηγορία: Ανακοινώσεις

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
φίλες και φίλοι

Με επαναστατική αισιοδοξία το ΚΚΕ τιμά τα 90 χρόνια της μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης. Τα διδάγματα του Οκτώβρη καθοδηγούν την πάλη του ΚΚΕ.

Στο μεγαλείο του Οκτώβρη οι Κομμουνίστριες και οι Κομμουνιστές, βλέπουμε την υλοποίηση της ιστορικής αποστολής της εργατικής τάξης. Επιβεβαιώθηκαν οι Μαρξ – Ένγκελς που επεσήμαναν στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο. “Απ΄όλες τις τάξεις που τούτη τη στιγμή βρίσκονται αντιμέτωπες με την αστική τάξη μόνο το προλεταριάτο είναι τάξη αληθινά επαναστατική. Οι άλλες τάξεις χάνονται κι εξαφανίζονται από τη μεγάλη βιομηχανία, ενώ το προλεταριάτο είναι το χαρακτηριστικό προϊόν της.”

Ο Οκτώβρης δείχνει τον αναντικατάστατο ρόλο του ηγετικού καθοδηγητικού παράγοντα της Σοσιαλιστικής Επανάστασης, του Κομμουνιστικού Κόμματος, ως Κόμματος νέου τύπου σε σχέση με τα συμβιβασμένα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Δείχνει την δύναμη του προλεταριακού διεθνισμού.

Στεκόμαστε με συγκίνηση μπροστά στα εκατομμύρια των νεκρών του παγκόσμιου Κομμουνιστικού κινήματος, τους ακλόνητους επαναστάτες της προλεταριακής εποποιίας, στις εξεγέρσεις των εργατών και εργατριών, των φτωχών αγροτών, των μαζών – δημιουργών της ιστορίας.

Η Οκτωβριανή Επανάσταση αποτελεί κοσμοϊστορικό γεγονός, το μεγαλύτερο στον 20ο αιώνα, που σφράγισε επί δεκαετίες την πορεία της ανθρωπότητας. Το “φάντασμα του Κομμουνισμού” που λίγες δεκαετίες πριν πλανιόταν πάνω από την Ευρώπη πήρε σάρκα και οστά, ως δύναμη εξουσίας.

Η νικηφόρα έκβαση της Οκτωβριανής Επανάστασης σήμανε το άνοιγμα του δρόμου για το πέρασμα της ανθρωπότητας “από το βασίλειο της ανάγκης στο βασίλειο της ελευθερίας”

“Εμείς αρχίσαμε αυτό το έργο. Πότε ακριβώς, πόσο χρονικό διάστημα, οι προλετάριοι ποιανού έθνους θα αποτελειώσουν το έργο αυτό, δεν είναι το ουσιαστικό ζήτημα. Το ουσιαστικό είναι ότι ο πάγος έσπασε, ότι ο δρόμος άνοιξε, ότι ο δρόμος χαράχτηκε”, έγραψε ο Λένιν.

Από το 1917 ο διεθνής καπιταλισμός ήταν υποχρεωμένος να έχει ως πρώτη αναφορά της πολιτικής του, την ύπαρξη του αντίπαλου δέους.

Χάρη στην Οκτωβριανή Επανάσταση, διαμορφώθηκαν οι προϋποθέσεις για να γίνουν πράξη, λαϊκά δικαιώματα πρωτόγνωρα στους εργαζόμενους ακόμα και των πιο αναπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών.

Οι κατακτήσεις των εργατών και αγροτών στο πλαίσιο της Σοβιετικής Εξουσίας επέδρασαν υπέρ των εργαζόμενων στις καπιταλιστικές χώρες. Ήταν ένας βασικός παράγοντας που υποχρέωνε τα αστικά κυβερνητικά κόμματα, φιλελεύθερα και σοσιαλδημοκρατικά, σε παραχωρήσεις προς την εργατική τάξη.

Η προσπάθεια της νεαρής Σοβιετικής Εξουσίας να οικοδομηθούν οι οικονομικές βάσεις του Σοσιαλισμού προχώρησε σε συνθήκες ενός σκληρού αγώνα με τις δυνάμεις της ξένης στρατιωτικής επέμβασης και της εγχώριας αστικής τάξης, ιμπεριαλιστικής περικύκλωσης και εσωτερικής υπονόμευσης με συνωμοσίες, δολιοφθορές και δολοφονίες Μπολσεβίκων.

Το γεγονός ότι από το 1917 έως το 1936 μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα οικοδομήθηκαν οι βάσεις του Σοσιαλισμού αποτελεί έναν πρωτοφανή άθλο, για τα μέχρι τότε δεδομένα. Δεν είναι τυχαίο ότι αντιμετωπίζεται με τόση “λύσσα” από τους αστούς και τους οπορτουνιστές. Ακόμα και σήμερα υψώνουν υποκριτικά την σημαία της αντισταλινικής σταυροφορίας για να αμαυρώσουν συνολικά την Κομμουνιστική πάλη και προοπτική.

Ο ρόλος της Σοβιετικής Ένωσης στην Αντιφασιστική Νίκη των λαών κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο ήταν καθοριστικός. Συνέτριψε την στρατιωτική μηχανή της Γερμανίας και των συμμάχων της, που είχαν εισβάλει στο έδαφός της. Απελευθέρωσε σειρά χωρών της Ευρώπης από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής. Γι’ αυτή τη Σοσιαλιστική πατρίδα έδωσαν την ζωή τους πάνω από 20 εκατομμύρια Σοβιετικοί πολίτες. Περίπου 10 εκατομμύρια έμειναν ανάπηροι ή τραυματίστηκαν.

Η ΕΣΣΔ επεδίωξε με κάθε τρόπο, να εφαρμοστεί πολιτική ειρήνης και εξάλειψης των αιτιών έντασης και πολέμου που πυροδοτούσε ο Ιμπεριαλισμός, υπεύθυνος για δύο παγκόσμιους πολέμους και εκατοντάδες τοπικούς.

Στην Οκτωβριανή Επανάσταση οφείλεται η ικανοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην μόνιμη και σταθερή εργασία, στην δωρεάν παιδεία, στην ιατρική περίθαλψη και την πρόνοια, στη λαϊκή κατοικία, στην κατοχύρωση βασικών πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων για τη λαϊκή πλειοψηφία.

Μέσα σε λίγα χρόνια εξαφανίστηκε η ανεργία, καθιερώθηκε η 7ωρη και 6ωρη εργάσιμη μέρα, η πενθήμερη εργάσιμη εβδομάδα.

Εξασφαλίστηκε για όλους τους εργαζόμενους ο ελεύθερος χρόνος. Άλλαξε το περιεχόμενό του χάρη στις υποδομές που δημιούργησε η Σοβιετική Εξουσία, όπως αναπαυτήρια, θέρετρα, κατασκηνώσεις.

Η Κοινωνική Ασφάλιση αποτελούσε προτεραιότητα μέριμνας του Σοβιετικού κράτους. Η συνταξιοδότηση ήταν καθολική στα 55 χρόνια για τις γυναίκες και στα 60 χρόνια για τους άντρες. Η χρηματοδότηση των ταμείων εξασφαλίζονταν από τον κρατικό προϋπολογισμό και τις ασφαλιστικές εισφορές των επιχειρήσεων. Ανάλογη ήταν η μέριμνα και στις άλλες Σοσιαλιστικές χώρες. Οι εργαζόμενοι δεν γνώριζαν τα προβλήματα και τις αγωνίες που ζουν οι εργάτες, η νεολαία και τα λαϊκά στρώματα των καπιταλιστικών χωρών. Σήμερα 90 χρόνια μετά στις καπιταλιστικές χώρες παλεύουμε για τα παραπάνω, ενώ ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι έχει αυξηθεί και αγγίζει στην Ελλάδα τα 210 δις ευρώ.

Η Σοβιετική Εξουσία έθεσε τις βάσεις για την κατάργηση των διακρίσεων και της καταπίεσης σε βάρος της γυναίκας. Προστάτεψε έμπρακτα τη μητρότητα ως κοινωνικό και όχι ως ατομικό ή οικογενειακό καθήκον. Την απάλλαξε από πολλές ευθύνες για φροντίδα της οικογένειας, με δημιουργία ενός κρατικού δωρεάν συστήματος κοινωνικών παροχών. Έδειξε ειδικό ενδιαφέρον για τα νέα σε ηλικία ζευγάρια, βοήθησε την γυναίκα να βγει από το καθεστώς της υποτίμησης του ανθρώπου.

Πάνω από τα 3/4 των εργαζόμενων απέκτησαν ανώτατη εκπαίδευση ή πλήρη μόρφωση. ενώ πολύ γρήγορα εξαλείφθηκε ο αναλφαβητισμός που το 1917 έπληττε τα 2/3 του πληθυσμού της αχανούς χώρας. Δικό της αποτέλεσμα ήταν και η αποστολή του πρώτου ανθρώπου στο διάστημα, του Γιούρι Γκαγκάριν και η ανάδειξη παγκόσμιων επιστημόνων σε τομείς όπως η Φυσική, η Χημεία, η Ιατρική, τα Μαθηματικά και άλλους, δημιουργώντας ένα απόθεμα επιστημονικών γνώσεων.

Ο Σοσιαλισμός άρχισε να οικοδομείται στην Ρωσία, πάνω στις τεράστιες καταστροφές που επέφερε ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος, ο εμφύλιος και η επέμβαση στρατών 16 Ιμπεριαλιστικών κρατών. Ανυπολόγιστες οι καταστροφές κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, χρειάστηκαν όλες μόνο 4 χρόνια για την ανοικοδόμηση της ΕΣΣΔ. Χωρίς εξωτερική βοήθεια όπως συνέβη στις καπιταλιστικές χώρες με το “σχέδιο Μάρσαλ”.

Η Σοβιετική Εξουσία αντιπαρατέθηκε με τον εθνικισμό, τον τοπικισμό, την ξενοφοβία, προώθησε τον αμοιβαίο σεβασμό και την ισοτιμία ανάμεσα στα έθνη και τις εθνότητες καλλιέργησε και υλοποίησε την ιδέα της εθελοντικής τους συνένωσης στο ενιαίο πλαίσιο της Σοβιετικής Ένωσης.

Η αντιμετώπιση από την Σοβιετική Εξουσία στον έναν ή στον άλλο βαθμό τόσων λαϊκών προβλημάτων αποδείχνει ότι η συνεχής βελτίωση της ζωής και ανάπτυξης της προσωπικότητας των εργαζομένων βρίσκεται στην φύση και τις εγγενείς δυνατότητες του Σοσιαλισμού – Κομμουνισμού. Πραγματοποιείται μόνο με ορθή πολιτική από την πλευρά των Κομμουνιστικών Κομμάτων. Οι παρεκκλίσεις και οι παραβιάσεις γίνονται παράγοντες επιβράδυνσης, στασιμότητας ακόμη και αντεπαναστατικής οπισθοδρόμησης.

Η ανατροπή του Σοσιαλιστικού συστήματος αποτελεί αντεπανάσταση γιατί έφερε την κοινωνική οπισθοδρόμηση.

Η απόλυτη κυριαρχία του καπιταλισμού έχει συσσωρεύσει μεγάλα δεινά σε βάρος εκατομμυρίων ανθρώπων μέσα και έξω από τις χώρες του Σοσιαλισμού που γνωρίσαμε. Η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, η εγκληματικότητα, η πορνεία και τα ναρκωτικά, η ανεργία και η καπιταλιστική καταλήστευση του τεράστιου πλούτου της Σοβιετικής Ένωσης που ήταν άγνωστα επί εφτά δεκαετίες, χαρακτηρίζουν την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά την αντεπανάσταση και την διάλυση της ΕΣΣΔ.

Η αντεπαναστατική προπαγάνδα επιχείρησε σε παγκόσμια κλίμακα, να εμφανίσει τις καταστροφές της αντεπανάστασης ως πρόβλημα της Σοσιαλιστικής οικοδόμησης.

Οι λαοί στερήθηκαν προσωρινά το μεγάλο στήριγμα τους, τον ειλικρινή σύμμαχό τους.

Σε κράτη που προέκυψαν από την καπιταλιστική παλινόρθωση και το διαμελισμό της ΕΣΣΔ, στις χώρες της Βαλτικής, στην Πολωνία, στην Τσεχία και αλλού οι εγκληματίες πολέμου και οι συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών τιμώνται, ενώ οι ήρωες του αντιφασιστικού αγώνα διώκονται και τα σύμβολα της νίκης των λαών κατά του φασισμού γκρεμίζονται.

Απορρίπτουμε τον όρο “κατάρρευση” του Σοσιαλιστικού συστήματος επειδή προσδίδει χαρακτήρα νομοτέλειας στην αντεπαναστατική διαδικασία, κρύβει την κοινωνική διαπάλη, τις προϋποθέσεις εξέλιξής της σε ανοιχτή ταξική πάλη.

Θεωρούμε θεμελιακό ζήτημα την αναγνώριση ότι σε αυτές τις χώρες βρίσκονταν σε εξέλιξη η Σοσιαλιστική οικοδόμηση, με τις αδυναμίες, τα λάθη και τις παρεκκλίσεις της.

Δεν επρόκειτο για κάποιο “μεταβατικό εκμεταλλευτικό σύστημα”, για μορφή “κρατικού καπιταλισμού”, όπως ισχυρίζονται ορισμένα ρεύματα στο εργατικό κίνημα.

Το γεγονός ότι στις πρώην Σοσιαλιστικές χώρες η ανατροπή καθοδηγήθηκε από τις κομματικές και κρατικές ηγεσίες δείχνει αυτό που επιβεβαιώνει όλη η ιστορία του εργατικού κινήματος.

Ο “οπορτουνισμός στην εξέλιξή του, ιδιαίτερα σε συνθήκες όξυνσης της ταξικής πάλης ολοκληρώνεται σε αντεπαναστατική δύναμη.”

Σαν ΚΚΕ μελετάμε, υπερασπιζόμαστε χωρίς να εξωραϊζουμε χωρίς να κρύβουμε αδυναμίες και λάθη και παρεκκλίσεις που οδήγησαν στην ανατροπή.

Σήμερα μαζί με τα 90χρονα της Οκτωβριανής Επανάστασης προϋπαντούμε και τα 90χρονα από την ίδρυση του ΚΚΕ, ένα χρόνο μετά, το 1918.

Και τα δύο αυτά γεγονότα σημάδεψαν αμετάκλητα μια μεγάλη ιστορική καμπή. Μια νέα εποχή. Την εποχή του περάσματος από τον καπιταλισμό στο Σοσιαλισμό.

Είναι ώριμος καρπός και η απόδειξη ότι ο καπιταλισμός ιστορικά έχει ξεπεραστεί και ότι έχουν ωριμάσει οι υλικές συνθήκες για ένα ανώτερο τρόπο παραγωγής, το Σοσιαλιστικό, Κομμουνιστικό τρόπο παραγωγής.

Συνδέουμε τα δύο μεγάλα γεγονότα και τα γιορτάζουμε θέτοντας στους εαυτούς μας νέα και πιο μεγάλα καθήκοντα. Να κατακτήσουμε ως Κόμμα και ως μέλη αυτού του Κόμματος μια νέα θέση σε όλους τους τομείς της ταξικής πάλης και πριν από όλα στα ζητήματα θεωρητικής και ιδεολογικής δουλειάς και πάλης. Για να προωθήσουμε την ενότητα της εργατικής τάξης στην πάλη της. Στην συμμαχία της με τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης και της υπαίθρου.

Αντιμετωπίζουμε συχνά την κατηγορία από την αστική τάξη και τα φερέφωνα της, ότι το ΚΚΕ παραμένει ένα Κόμμα ξεπερασμένο, δογματικό, δεν μπορεί να εκσυγχρονιστεί και να γίνει ένα σύγχρονο εργατικό επαναστατικό Κόμμα, γιατί είναι προσκολλημένο στην Οκτωβριανή Επανάσταση και στο Σοσιαλισμό που απέτυχε.

Τα μαθήματα των Ιμπεριαλιστών τα ξέρουμε πολύ καλά. Τα έχουμε ζήσει και τα μελετάμε πολύ καλά σε όλη την ιστορία του εργατικού και επαναστατικού κινήματος.

Προτιμούν ένα Κομμουνιστικό Κόμμα χωρίς δόντια. Σοβιέτ χωρίς Μπολσεβίκους, όπως έλεγαν το 1917. Ένα Κόμμα που θα βολοδέρνει μεταξύ ακίνδυνων φόρουμ “αντιπαγκοσμιοποίησης”, “κοινωνικών διαλόγων” και ψευτοεπαναστατικών ρομαντισμών και σύνθημά του όπως οι “άνθρωποι πάνω από τα κέρδη”.

Ένα Κομμουνιστικό Κόμμα ενσωματωμένο και χρήσιμο, βοηθό στη χειραγώγηση και στην περιπλάνηση των εργατικών και λαϊκών μαζών στις αναζητήσεις και στις ατέρμονες αναλύσεις για το πως θα προσδώσουμε κοινωνική διάσταση στην αγορά, στην “παγκοσμιοποίηση”, στην ΕΕ, στον καπιταλισμό.

Αλλά και οι οπορτουνιστές με ύφος Μαρξιστικής αυθεντίας μας κατηγορούν ότι έχουμε εγκαταλείψει το καυτό έδαφος της ταξικής πάλης, ονειρευόμαστε και ζούμε με την “΄έφοδο στα χειμερινά ανάκτορα”, ότι παραπέμπουμε την λύση όλων των προβλημάτων στο μέλλον, στο Σοσιαλισμό.

Είναι προφάσεις μπροστά στις αμαρτίες τους και εξόφληση λογαριασμών, στην απροκάλυπτη υποστήριξη και αναγνώριση του ρόλου τους από την αστική τάξη.

Όποιος όμως στέκεται με συνέπεια στις θέσεις του Μαρξισμού ξέρει πολύ καλά ότι ο Σοσιαλισμός, η Σοσιαλιστική επανάσταση, είναι έργο της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.

Αποτέλεσμα της δραστήριας πάλης της εργατικής τάξης για την απελευθέρωσή της από την καπιταλιστική εκμετάλλευση, για την σωτηρία των φτωχών αγροτικών και των αυτοαπασχολούμενων από την καταστροφή του καπιταλιστικού ανταγωνισμού. Το ΚΚΕ είναι στην πρώτη γραμμή αυτής της πάλης. Έχει ανοίξει σε όλα τα μέτωπα αγώνα για κάθε ζωτικό πρόβλημα που αφορά την ελληνική οικογένεια, στην δουλειά, στην παιδεία, στην υγεία, στις κοινωνικές υποδομές, στην προστασία του περιβάλλοντος, στην δημοκρατία, στα ναρκωτικά, στην ειρήνη. Δεσμευόμαστε απέναντι στο λαό και στη νεολαία, ότι θα δυναμώσουμε τις προσπάθειες για να προχωρήσει η δημιουργία Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου που αγωνίζεται και διεκδικεί την Λαϊκή Εξουσία.

Το ΚΚΕ έχει δώσει σκληρές μάχες με τον οπορτουνισμό. Σήμερα αυτός ο αγώνας πρέπει να ενταθεί, γιατί είναι ο ¨Δούρειος Ίππος” που οδήγησε στην ανάπτυξη και νίκη της αντεπανάστασης.

Από τα κορυφαία καθήκοντα του Κομμουνιστικού ιδεολογικού μετώπου, είναι να αποκατασταθεί στη συνείδηση των εργαζομένων η αλήθεια για τον Σοσιαλισμό του 20ου αιώνα, χωρίς εξιδανικεύσεις, αντικειμενικά και απαλλαγμένα από τις συκοφαντίες της αστικής τάξης.

Το εκλογικό αποτέλεσμα ενίσχυσης του ΚΚΕ ως έκφρασης της ελπιδοφόρας τάσης να σταθεροποιηθεί και να διευρυνθεί ο απεγκλωβισμός λαϊκών δυνάμεων από την αστική πολιτική επιρροή ανησυχεί την άρχουσα τάξη. Είναι βέβαιο ότι θα εντείνει την επιθετικότητά της και ως προς την προοπτική της οργάνωσης και ιδεολογικής χειραγώγησης της εργατικής πάλης όμως η δύναμη της ταξικής πάλης είναι ανυπέρβλητη όταν αυτή συνειδητοποιείται πλατιά και μαζικά.

Αποδείχτηκε πως όταν υπάρχει μία πρωτοπορία έτοιμη και αποφασισμένη, η λαϊκή ανταπόκριση στο κάλεσμα θα έρθει. Ο 21ος αιώνας θα είναι αιώνας της αναζωογόνησης του Κομμουνιστικού κινήματος, ο αιώνας νέων κοινωνικών επαναστάσεων που θα φέρουν με μεγαλύτερη ωριμότητα και σταθερότητα της εργατικής τάξης και τις άλλες λαϊκές δυνάμεις στην πολιτική εξουσία. Οι κοινωνικές αντιθέσεις είναι συμφιλίωτες και οξύνονται σε πείσμα των απολογητών του καπιταλισμού.

Η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα δε θα μείνουν καθηλωμένα στο χτες. Στην εργατική τάξη, ιδιαίτερα στις νέες γενιές της, όπως και στις νέες γενιές των λαϊκών στρωμάτων, αξίζει μόνο ένα μέλλον, αυτό που φοβάται ο Ιμπεριαλισμός. Το Σοσιαλιστικό-Κομμουνιστικό.

Κατηγορία: Δραστηριότητα, Συγκεντρώσεις

Με αυτοκίνητα καρµανιόλες γίνεται η µεταφορά προσωπικού και οι εργασίες στο ΛΚΔΜ. Η απόφαση της διεύθυνσης στις 5-9-2003 να αποσυρθούν 97 οχήµατα ποτέ δεν υλοποιήθηκε. Κάτω από την πίεση που υπήρχε και υπάρχει για αύξηση της κάθε χρόνο µεγαλύτερης παραγωγής γίνονταν µε καθηµερινό κίνδυνο της ζωής των εργαζόµενων.

Η έλλειψη µηχανοκίνητου εξοπλισµού εντάσσεται στην λογική περικοπών της διοίκησης της ΔΕΗ ΑΕ για µεγαλύτερα κέρδη στο µεγάλο κεφάλαιο, γι’ αυτό δεν υπολογίζουν ούτε και την ανθρώπινη ζωή. Αυτές οι επιπτώσεις είναι αποτέλεσµα της πολιτικής της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ ΑΕ στα πλαίσια της απελευθέρωσης της αγοράς και του ανταγωνισµού, µιας πολιτικής που µέχρι σήµερα τίποτα καλό δεν πρόσφερε για τους εργαζόµενους της ΔΕΗ ΑΕ και των λαϊκών οικογενειών.

Οι εργαζόµενοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η επιδίωξη µε κάθε τρόπο της κερδοφορίας της ΔΕΗ ΑΕ θα έχει σαν αποτέλεσµα την επιδείνωση των συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας, της εντατικοποίησης της εργασίας, της µείωσης των αποδοχών, την «λύση» του ασφαλιστικού µε την παράδοσή του σε ιδιωτικές εταιρίες, την επέκταση των εργολαβιών, την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. Η κατάληξη αυτή είναι αποτέλεσµα των αντιλαϊκών πολιτικών που υπαγόρεψε το κεφάλαιο και η ΕΕ και εφάρµοσαν µε ζήλο οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ χθες και της ΝΔ σήµερα.

Στο ίδιο µήκος κύµατος κινούνται και οι ηγεσίες των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΣΑΔ, που αποσιωπούν τις πολιτικές ευθύνες των κυβερνήσεων και περιορίζουν το πρόβληµα µόνο στο πρόσωπο του διευθυντή κ. Αθανασόπουλου, στις αποδοχές των υψηλόβαθµων στελεχών της επιχείρησης, ή θεωρούν µεγάλη κατάκτηση τον παραπλανητικό ελιγµό της ΔΕΗ ΑΕ και της κυβέρνησης, για την εξάµηνη παράταση στην οριστική απόφαση για τον στρατηγικό σχεδιασµό και την κατάτµηση της επιχείρησης και την δηµιουργία θυγατρικών εταιριών.

Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόµενους να γυρίσουν την πλάτη στα κόµµατα και συνδικαλιστικές ηγεσίες που στηρίζουν αυτές τις πολιτικές.

Εργαζόµενοι, εργαζόµενες

Η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο µε τα µεταφορικά µέσα προσωπικού.

Να δοθεί άµεση λύση µε την αγορά νέων αυτοκινήτων.

Καλούµε τους εργαζόµενους να συσπειρωθούν γύρω από το ΠΑΜΕ να ενισχύσουν τον ταξικό πόλο στο συνδικαλιστικό κίνηµα και να αποδυναµώσουν τις παρατάξεις ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΣΑΔ.

Επιβάλλεται επίσης ο µαζικός απεγκλωβισµός από τα κόµµατα του δικοµµατισµού ΝΔ ΠΑΣΟΚ και τα στηρίγµατά τους.

Η όξυνση των προβληµάτων που προκαλεί η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ ΑΕ επιβεβαιώνει ακόµα µια φορά ότι η µόνη ρεαλιστική και αναγκαία πρόταση είναι αυτή του ΚΚΕ για ΔΕΗ ενταγµένη σ’ έναν ενιαίο κρατικό φορέα ενέργειας ως λαϊκή περιουσία στα πλαίσια µιας λαϊκής εξουσίας.

Κατηγορία: Ανακοινώσεις

Η Κομματική Οργάνωση Πτολεμαΐδας του ΚΚΕ σας προσκαλεί να πάρετε μέρος στην εκδήλωση που διοργανώνει, με αφορμή τη συμπλήρωση των 90 χρόνων από την Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, την 

ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2007, ώρα 6 μμ

Στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου

Ομιλήτρια

Αντωνία Χόλμπα

Μέλος της Επιτροπής Περιοχής Δυτ. Μακεδονίας του ΚΚΕ

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα προβληθεί ταινία αφιερωμένη στην Οκτωβριανή Επανάσταση

Κατηγορία: Δραστηριότητα